First published:
Creation 29(2):56
March 2007

Browse this issue

Subscribe to Creation magazine

Bzdura o pawich piórach

David Catchpoole

Skąd paw wziął swój okazały ogon, podobny do wachlarza, z jego wzorem wyglądającym zupełnie jak oczy?

Widocznie trudności z wytłumaczeniem jego powstania drogą ewolucji bardzo ciążyły na umyśle Karola Darwina, skoro w r. 1860, rok po opublikowaniu swego dzieła O pochodzeniu gatunków, napisał: ‘Widok pióra w pawim ogonie, kiedykolwiek nań spojrzę, przyprawia mię o mdłości.’¹

Jednakowoż w r. 1871 Darwin zaproponował swą ‘teorię doboru seksualnego’, która w zasadzie twierdzi, że paw uzyskał swój egzotyczny ogon, gdyż w ten sposób łatwiej mu było zwabić samiczkę, a to pomagało w przetrwaniu gatunku.²

Pomimo wielu problemów z teorią doboru naturalnego, które już od dawna były wskazywane przez kreacjonistów, większość ewolucjonistów przyjęła tę ideę.³

Jednakowoż niedawno ukazał się czasopiśmie Science (Nauka) godny uwagi przegląd, napisany przez ewolucjonistów, wskazujący na gromadzące się ‘fatalne problemy’ darwinowskiej teorii doboru seksualnego, i że studia przykładów wskazują, że ‘zawsze jest ona w błędzie’⁴, a więc ‘powinna być zamieniona na inną’.⁵

Innymi słowy, próba Darwina wytłumaczenia pawiego pióra to zwyczajna bzdura.

Jak można się spodziewać, szereg ewolucjonistów pośpieszył by bronić darwinowską teorię doboru seksualnego przed krytyką swych kolegów-ewolucjonistów, gwałtownie atakując jakiekolwiek sugestie, że ‘teoria doboru seksualnego całkowicie zawiodła’, albo że są w niej ‘fatalne błędy’. Wskazują oni także na fakt, że autorzy przeglądu ‘nie podają żadnej innej alternatywy dla teorii doboru seksualnego’.⁶ (Chodzi im oczywiście o naturalistyczną teorię.⁷)

Wcale to nie dziwi, że owi ewolucjoniści poderwali się, by bronić idee Darwina przed rozsądną krytyką, nawet gdy przyszła ona z ich własnych szeregów. A to dlatego, że nie istnieje żaden mechanizm ewolucjonistyczny, któryby tłumaczył wzory na pawim ogonie. Pozostaje tylko jedno wytłumaczenie - że został, w rzeczy samej, zaplanowany. Przez Projektodawcę. Przed którym wszyscy muszą zdać rachunek.

Przypisy

1. Darwin, F., (Ed), Letter to Asa Gray, dated 3 April 1860, The Life and Letters of Charles Darwin, D. Appleton and Company, New York and London, Vol. 2, pp. 90–91,1911. Wróć do tekstu.
2. Darwin, C., The Descent of Man, John Murray, London, 1871. Wróć do tekstu.
3. See, e.g., Burgess, S., The beauty of the peacock tail and the problems with the theory of sexual selection, Journal of Creation 15(2):94–102, 2001. Wróć do tekstu.
4. We would agree, in the context of origin of new features. Wróć do tekstu.
5. Roughgarden, J., Oishi, M. and Akcay, E., Reproductive social behavior: cooperative games to replace sexual selection, Science 311(5763):965–969, 2006. Wróć do tekstu.
6. Various authors: Letters—Debating sexual selection and mating strategies, letters to Science 312(5774):689–697,2006. Wróć do tekstu.
7. Wieland, C., The rules of the game, Creation 11(1):47–50, 1988. Wróć do tekstu.